Urfa’da Boncuk ve Maviş adlı kediler yaşarmış. Siyah kedinin gözleri Mavi olduğu için ona Maviş adını verdiler. Ve beyaz tüyleri olan kediye de Boncuk dediler. Ülkü:
— Boncuk ve Maviş gezmeye gidelim diye seslendi.
Boncuk sanki biraz rahatsız gibiydi. Ülkü bunu fark edince
— Tamam, Boncuk sen azcık dinlen dedi.
Annesi Ülkü’ye:
—   Nereye gidiyorsun beraber çıkalım dedi.
— Tamam anne
Boncuk miyavlayınca Ülkü’nün annesi:
— Boncuğu yalnız bırakmayalım. En iyisi Zeynep’lere götürelim dedi.
Zeynep Boncuğa çok iyi bakar. Ülkü annesiyle beraber Zeyneplere gittiler. Ülkü’nün annesi:
— Boncuk biraz rahatsızlandı. Bir süre sizde kalsın
Zeynep kabul etti.
—Tamam,
Ülkü 8 yaşındaydı. Zeynep’le aynı yaştaydı. Aynı sınıftaydılar. Ve çok iyi anlaşıyorlardı. Boncuğu Ülkü’ye bırakıp markete gittiler. O gün Ülkü’nün doğum günüydü. Marketten yaş pasta kurabiye, çerez, meyve suyu ve hediyeler aldılar. Boncuk ve Maviş’e de süt ve mama aldılar. Zeynep’e de küçük bir hediye almayı unutmadılar. Bizim için küçük de olsa bile bir iyilik yapana teşekkür etmeyi eğer imkânımız varsa küçük bir hediye almayı ihmal etmeyelim. Ülkü ile annesi Zeynep’e hediye verdikten sonra Boncuğu alıp eve döndüler. Akşam olunca Ülkü’nün bütün arkadaşları gelmişti. Güzel bir doğum günü partisi olmuşlar. Ülkü o gün hediye vermenin ve hediye almanın ne kadar güzel olduğunu anlamıştı
HİLAL