Ne mutlu vatana ,millete hayırlı evlatlar yetiştirenlere…
İyi çocuklar yetiştiren aileleri kutluyorum…İyi nesiller yetiştiren milletleri kutluyorum…Yarınki dünyayı onlar inşaedecekler…Yarınlar çocukların elinde şekillenecek…Ne mutlu ,yarınların güzel olmasını isteyen ailelere ve milletlere, iyi çocuklar yetiştirenlere…
Zor oldu artık “çocuk yetiştirmek” diye sorumluluklarından kaçan  anne –babalar beni üzüyor…Zor oldu artık “çocuk yetiştirmek” diye sorumluluklarımızdan geçmeyelim. Anne- babamız bizi kendi halimize mi bıraktılar.Bu sorumluluktan kaçılmaz… Bunun acı faturaları gelir birgün.


Çocuklarımızı güzel yarınların inşası için hazırlamalıyız.
Tarihinde “devşirme” diye bilinen yolla,Başka uluslara ve dinlere ait çocukları bu ulusa ,bu dine yararlı işlere hazırlayan bir millet ,kendi çocuklarını kaybetmemeli…

Milletimize güzel bir gelecek inşa etmek konusunda ailere büyük vazifeler düştüğü tartışılmaz bir gerçek olarak karşımızda… …Çocuk eğitimi her asırda milletlerin önemli bir konusu oldu . Milletlerin yarınlarını yeni nesiller inşa ederler.Aydınlık yarınlar ,güzel yarınlar için üzerimize düşen bir vazife bu. Yarınlarımızı  emanet edeceğimiz nesil yetiştirmeliyiz . Dün bu işi anne babalarımız yapmıştı.İyi nesiller yetiştirmek,Bizlerin de vazifesi…İyi insanlar yetiştirenlere ne mutlu .Çocuk eğitiminde ailenin ve çevrenin önemini unutmak yanlış olur.İyi nesilleri iyi aileler yetiştirir.Aileleri eğitmezsek  çocukları da eğitmemiş oluruz.Bebeğin ilk arkadaşı anne-babadır.Ailedir …
“her doğan çocuk İslâm fıtratı üzere (hak din olan İslâmı kabule müsait olarak) doğar. Sonra anne ve babası onu yahudi yahut mecûsi yaparlar”Her doğan İslam fıtratı üzere doğar… ebeveyni Yahudi ise çocuk  da Yahudi , Hiristiyan ise çocukta hiristiyan ,Müslüman ise çocukta Müslüman olur…
Çiçek saksıda;Bebek ailede büyüyor.Aileyi kutsal bilip koruyalım o yuvayı ,o saksıyı ,içki şişeleri… ile çöplüğe çevirmeyelim.Çöplükte büyüyen çiçek genlerinde getirdiği güzellikleri gösterme şansını da yitiriyor…
“Ağaç yaşken eğiliyor”Bunu da unutmak yanlış olur.
Uzman mürebbiler ”İlk beş” yılda çocuğun kişiliğinin temellerinin atıldığını,söylerler.Eğitimde ilk beş yıl çok önemli …İlk beş yıla özen gösterelim.yani bebeklik dönemine…
İlk beş yılda çocuğu kötü ortamlardan uzaklaştıran bir aile ile ;bu özeni göstermeyen bir ailenin bebeği aynı kişiliği oluşturamaz…

İyi bir anne-baba,İyi bir aile ,bebeğine ak süt vermeye özen gösterdiği gibi,iyi bir ahlak sahibi olması için gereken diğer gayret ve özeni de  ihmal etmemeli…Bebeklerimizi manevi bir atmosferde yetiştirmeliyiz.
Allah’ı zikreden bir annenin bebeği ile ; sıgara bir elde ayna diğer elde …bir annenin bebeği aynı kişilik oluşturamaz…
Sevgi ortamında büyüyen bir bebekle ;Kavga ortamında büyüyen bir bebek aynı kişilik oluşturamaz.
Temiz ve ahlaklı ailelerde büyüyen çocukla;Odalarına içki masaları kurulan ailelerde  büyüyen çocuk aynı kişiliği oluşturamayacaktır…

Üzüm üzüme baka baka kararır” denilmiş.Çocuklarımızı kötü ortamlardan uzak tutmalıyız.yani kötü yerlerden ,kötü arkadaşlardan, kötü insanlardan…
Ve“Arkadaşını söyle sana kim olduğunu söyleyeyim …”denilmiş.Sanal ortam çocuğun yeni arkadaşı oldu.”Teknolojinin sunduğu sanal ortam  iyi arkadaş mı , kötü arkadaş mı…Aileye burada da görev düşüyor.
Çocuklarınıza güzel eğitim vermelisiniz…İyi bir ebeveyn olmanın önemli şartıdır bu.Çocuklarımız ,manevi açlık ,manevi gıdasızlıkla büyümemeli
Çocuğumun,” karnı tok,sırtı pek…”iyi anne –babayım ben demeyin .Anneler –babalar yetmiyor bu.Çocuğunun bir eline şeker ,diğer eline siyer-i nebi veren aile görevinin bilincinde bir ailedir.Bazı çocuklarımız,”pokeman eğiticisi” gibi olma idealinde büyüyor. aileler  sucunu anlasın ve sorumluluğuna sarılsın artık…
Bizi yetiştiren büyüklerimiz”Bu gün yumurta çalan ,yarın banka soyar” derlerdi…”Yılanın başını küçükken ezmeli” dediler… Biz böyle diyen büyüklerin ellerinde şekillendik.Bizim zamanımızda toplumumuzda aile temelleri besmele ile atılıyordu ;İçkili yerlerde değil…Biz de bizi yetiştirenler gibi sorumluluğumuza sarılmalıyız…

İyi insanlar yetiştirenlere ne mutlu .Dünya ve ahiret saadeti onların...Dünya ve ahiret saadeti sizin ey görevinin bilincinde olan ebeveyn...Bir sabah uyanırsınız,İnsanlar size dua ediyorlar .Bu dualar "iyi evlat yetiştirdiğiniz için... veya Bir gün mezarınıza melekler nur bohçası ile gelmiş.Bu bohçada" iyi evlat yetiştirdiğiniz" için insanların size duaları var demiştir...Nur dolmuştur mezarınız...
Ne mutlu size...

Hamdi Oruç

SAĞOL KARDEŞ:)

))

Bende başka bir yerden aldım ben anladım ama anlatmakla anlaşılmaz.

Çok güzel bir yazı teşekkürler...

Yazı için teşekkürler. Devamını bekleriz..

Liseli Kız

Yavaş yavaş tırmanıyordu merdivenleri.Birazdan sağa dönüp sınıfa girecekti.Anlamsız bir güne daha başlıyordu.Kapıdan seyredildi bir sürü liseli.Sınıf aynı sınıf,sıralar aynı sıralar.Değişecek bir şey vardı,o da LİSELİ KIZ'ın ümitleri!!!Bir kaç gün öncesi saklandı gözlerine.Her zaman ki igbi camdan bakıyordu,okulun kapısının çiftlerini ezberlemişti,ne olmuştuda gelmemişti SEVDİĞİ.Oysa her zaman ki gibi söz vermişti.Çıkış zili çaldığında son kez baktı kapıya ama boşunaydı gelmemişti .Her zaman ki gibi neşesinden uzaktı.Ağır ağır inmişti merdivenleri belki işi çıkmıştı,belki geç kalmıştı tesellilerle kendini avuturken mahalleye gelmişti...Fakat o da ne!!!Neydi bu sevdiğinin kapısının önünde ki kalabalık...!!!Neden ağlıyordu herkes bi anlam veremiyordu LİSELİ KIZ...Dayanamadı yolda ağlayan bir çocuğa sordu...Birden elinde ki kitapları yere düştü...Gözleri kararıyordu,bir ağaç fidanı gibi yere yığıldı kaldıkaldı LİSELİ KIZ...Konuşmak istiyordu,birden hıçkırıklarla ağlamaya başladı...Kimse anlam veremiyordu neden ağladığına...SEVDİĞİNE AĞLIYORDU LİSELİ KIZ...Genç yaşta toprak olan sevdiğine ağlıyordu.Sonra okula geldi,sınıf aynı sınıf,sıralar aynı sıralar...Geçti oturdu camın kenarındaki yerine...!!!!O DA NE!!!!SEVDİĞİ KAPIDAYDI VE EL SALLIYORDU...HIZLA KALKTI KIRILAN CAMIN SESİNİ DUYMADI BİLE ,HIZLA BIRAKTI KENDİNİ BOŞLUĞA...Sınıf arkadaşlarıtoplanmıştı başına ağlıyordu.!!!!O İSE CAM KIRIKLARIYLA KANLAR ARASINDA GÜLÜMSÜYORDU!!!!KIRMIZI GELİNLİĞİ GİYMİŞ OKUL KAPISINDA SEVDİĞİYLE''ELELE DURUYORDU LİSELİ KIZZ''!!!!!!Gencecik yaşalrında toprak olan iki sevgilinin gerçek olmuş yaşanmış hikayesidir........

 
 

İki kardeş vazodaki çiçeği çok severdi. Nilüfer ve Özge de 8 yaşındaydı.
Özge Nilüfer’e:
— Bu vazodaki çiçeği nereden aldık?
Nilüfer:
 — biz bunu İzmir’den aldık.
Anne:
— Babanız gelince kamp yapacağız.
Özge ile Nilüfer:
— Oley diye bağırdı.
   Az sonra Özge’nin babası gelmişti. Arabaya bindiler. Sonra kamp hazırladılar. Özge ile Nilüfer de mutlu oldular.
SON YAZAR: HİLAL

Dünya çocuk gününüz kutlu olsun!

yazı için sağol kardeş:)