| Bir Öğretmen |
Ülkem yıldızlı gök yüzü…
Elinde ak tebeşirle aydınlıklar örüyor
Ülkemin en ücra köşesinde bir öğretmen
Gönlümde karanlık perdesi titriyor
Adını duysa
Ve kopuyor karanlığın ipleri
Bu kalem ilk onun adını yazdı
Sözünün üstüne koymam hiç bir sözü
Ben karanlıklarda doğdum
Ay oldu öğretmenim
Gönlüm ona yer bulamaz yerde
Onun yeri gökte
Öğretmenimin
Adı ay
Yüzü ay
Özü ay...
Sözü ay
Işık ışık gönlüm
Zalim karanlığa ebedi kavgam ...
Güneşten alıp ışığını
Gönlümüze saçar öğretmenim
Aydınlatır karanlıkları
Dağılır karanlık geceler
Hece hece çözülür bilmeceler
Kalem tutan eline kurban olayım
Kılıç tutan elden üstündür.
İnciler akan diline kurban olayım
İlaç olur en derin derde
Gül biter vurduğu yerde
|
|
|
| Bu şiir 70 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa » Hamdi Oruç 
