Bir dere kenarında Solmaya yüz tutmuştu kavak ağacı Suyun sesini duydum Bak ne diyordu su: Bulutun göz yaşıyım Denizin köpüğü Tepeden bakmazsan bana Akarım sana... Denizde tevazu Bulutta gurur Kes ağlamayı ,Kes bu avazı Derinden çağır beni kavak ağacı Dal dal ta tepelere çıkarım. |
|
| Bu şiir 20 kişi tarafından okundu. | |